Urodziłam się pół wieku temu (Boże, jak to brzmi!) w Trzciance, małym miasteczku w Wielkopolsce. Tu mieszkam i zawsze z radością wracam. Pierwszy powrót nastąpił po studiach. Nie zostałam w Poznaniu, zrezygnowałam z kariery naukowej. Jako świeżo upieczona absolwentka filologii polskiej na UAM wybrałam (tak, kiedyś można było pracę wybierać!) pracę w szkole na wsi. W Łomnicy pracuję po dziś dzień, tyle że szczebel wyżej, tj.jako dyrektor. Kilka dobrych lat równocześnie z pracą w szkole parałam się dziennikarstwem (redaktor lokalnej gazety i programu lokalnego), potem zrobiłam podyplomówkę z zarządzania oświatą i oligofrenopedagogiki. Zawsze chciałam pisać, ale zamierzałam poświęcić się tej pasji na emeryturze. Niestety, zmieniły się przepisy, prawo zadziałało wstecz i do emerytury zrobiło się bardzo, bardzo daleko. Postanowiłam zatem nie czekać. Trzy lata temu ukazała się moja pierwsza książka pt. Serce nie słucha. Poszłam za ciosem i wydałam jeszcze trzy. Wszystkie dla kobiet. Mam męża i dwóch synów. Informacja o mężu jest dla tych, którzy utożsamiają mnie z bohaterkami książek. O książkach napiszę kiedy indziej.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz